پنجشنبه 21 آذر 1392  12:24 ق.ظ
نوع مطلب: (سقوط! ،) توسط: جلال موسیر لهستانی

برای دانستن شرح کامل ماجرا به این ادرس مراجعه کنید

بوپال یا بهوپال (در هندی: भोपाल در انگلیسی: Bhopāl در اردو: بهوبال) مرکز ایالت مادیا برادش و از شهرهای مهم کشور هندوستان است.
در شبهای ۲ و ۳ دسامبر ۱۹۸۴ (آذر ۱۳۶۳)، ابر مسموم ناشی از نشت گاز سمی صنعتی خطرناکی، بر فراز شهر بوپال به حرکت درآمد که وخیم‌ترین حادثه صنعتی جهان نام گرفت. نوعی گاز سمی از کارخانه حشره‌کش‌سازی شرکت آمریکایی یونایتد کارباید نشت کرد واین فاجعه چندین هزار کشته و بیش از ۳۰۰ هزار بیمار برجای گذاشت، که بسیاری از آنها کاملاً معلولند و در شرایط دشواری زندگی می‌کنند.

گاز سمی نخست خانه‌های نزدیک را پوشاند. خیلی‌ها بلافاصله جان باختند، سپس ابری ضخیم همه اطراف را پوشاند. همه اهالی شهر در خیابان‌ها در حال خفگی بودند.

پس از فاجعه، رسوایی بزرگی بر سر موضوع مصونیت قضایی مدیران شرکت یونیون کارباید مطرح شد: هیچ مسئولیتی متوجه مدیران آن نگردید، گویا فاجعه طبیعی و غیر قابل پیش بینی بوده است و مدیران شرکت نمی‌توانسته‌اند هیچ اقدامی برای جلوگیری از بروز آن انجام دهند. در فوریه ۱۹۸۹ دیوان عالی هند طرف آمریکایی را به پرداخت ۴۷۰ میلیون دلار محکوم کرد، که ۵۰ میلیون دلار آن را دفتر یونیون کارباید در هند و ۴۱۵ میلیون دلار آن را دفتر اصلی شرکت در آمریکا می‌بایست پرداخت کند. از این مبلغ ۲۵۰ میلیون دلار آن را شرکت‌های بیمه پرداخت کردند. بازماندگان قربانیان این فاجعه تنها مبلغ ۲۵۰۰۰روپیه ( تقریباً معادل ۵۴۰ دلار) غرامت دریافت کردند که در مقابل بیست سال درد کشیدن بسیار ناچیز است.[۱۸]

نشت گاز از این کارخانه حشره‌کش‌سازی به کشته شدن دست کم ۱۸ هزار نفر از سال ۱۹۸۴ تا کنون منجر شده و هزاران نفر دیگر هنوز در اثر آن با مشکلات جسمانی گریبانگیر هستند. یونیون کارباید در بوپال اکنون کارخانه‌ای متروکه است اما هنوز حدود ۲۵ تن مواد سمی در محل باقی مانده‌است و شرکت یونیون کارباید از زیر تمیزکاری محل حادثه شانه خالی می‌کند. افراد زیادی برای حقوق قربانیان این فاجعه شیمیایی تلاش می‌کنند،

فعالان بسیاری در سراسر جهان هنوز برای اعاده‌ حق قربانیان این حادثه تلاش می‌کنند و مجموعه عکس "آلکس ماسی" هم یکی از همین تلاش‌هاست.

شرکت "یونیون کارباید" در سال ۲۰۰۱ با یک شرکت دیگر آمریکایی به نام "داو" ادغام شد و این کنسرسیوم اکنون یکی از اسپانسرهای المپیک ۲۰۱۲ لندن است و این مساله بار دیگر سبب اعتراض بسیاری از فعالان انسانی و محیط‌ زیست و قربانیان این حادثه شده است.

"آلکس ماسی" اکنون در دو شهر لندن و بمبئی به کار عکاسی مستند و خبری اشتغال دارد و معمولا در کارهایش بر روی مسائلی از قبیل مسایل کشورهای در حال توسعه، آلودگی‌های منابع آب و کار کودکان تمرکز می‌کند. او کار روی مجموعه‌ "بوپال" را از سال ۲۰۰۹ آغاز کرده و در این مدت بارها برای ثبت درد و رنج کودکان بی‌گناه بوپالی که وارث ناخواسته‌ی چنین میراث ناگواری شده‌اند به منطقه سفر کرده و برای این مجموعه برنده‌ی جوایز دیگری هم بوده است.

(شما در عکس اول ابرهایی را می بینید که به خاطر این فاجعه تغییر شکل دادند و در عکس دوم باران اسیدی که گازهای مخرب تولید کردند را می بینید و در عکس سوم یکی از کسانی که سوی چشمانش را به خاطر این فاجعه از دست داده و همچنین دچار بیماری عصبی شده را مشاهده می کنید و در چهارمین عکس تاثیر مواد شیمیایی بر روی زمین های کشاورزی)




نظرات()   
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic