پنجشنبه 4 تیر 1394  01:01 ق.ظ
نوع مطلب: (ادبیات ،) توسط: من

این تیتر ، تیتر یکی از بخش های مجله داستان همشهری به نام " تریبون " هست و کسی که در این رابطه اظهار نظر می کند کسی جز دیوید فاستر والاس نیست...

صادقانه بگم این تنها مصاحبه ای بود که همت کردم تا اخرش بخونم ، به نظر من جالب بود اونقدر که مجبور شدم یه بار دیگه هم بخونمش !!!
در کل بهتون توصیه می کنم ادامه مطلب رو بخونید و اگه بخواید ادامه اش رو بدونید براتون می ذارم در غیر اینصورت به حق کپی رایت احترام می ذارم ! 

بهترین استعاره‌ای که درباره‌ی داستان نوشتن می‌شناسم در کتاب «مائو ۲» نوشته‌ی دان دِلیلو آمده است، و او در آن‌، کتابِ در حال نوشته‌شدن را به شکل یک جور کودک نوپا تصویر می‌کند که به شکل مهیبی آسیب دیده و همه‌جا نویسنده را دنبال می‌کند، مدام چهاردست‌وپا پشت‌سرش می‌رود (خودش را روی زمین رستوران‌هایی که نویسنده می‌خواهد تویشان غذا بخورد می‌کِشد، اولین چیزی است که هر روز صبح سروکله‌اش پای رخت‌خواب پیدا می‌شود و …)، به شکل مهیبی ناقص است، سرش آب آورده و بینی ندارد و دست‌وپایش کج است و بی‌اختیاری ادرار دارد و عقب‌مانده است و مایع مغزی-‌نخاعی از لب‌ولوچه‌اش جاری است و وسط این‌ها، زار می‌زند و از خودش صدا در می‌آورد و بر سر نویسنده فریاد می‌کشد، محبت می‌خواهد؛ همان چیزی را می‌خواهد که مهیب‌بودنش تضمین می‌کند که به‌دستش خواهد آورد: تمام توجه نویسنده را.

استعاره‌ی کودک آسیب‌دیده استعاره‌ی دقیقی است، زیرا آن ترکیب عشق و دل‌زدگی را در خود دارد؛ همان حس نویسنده‌ی داستان نسبت به چیزی که دارد روی آن کار می‌کند. داستان همیشه همین‌قدر وحشتناک و ناقص از آب درمی‌‌آید، همیشه خیانتی است مهیب به تمام امیدهایی که به آن بسته‌اید -کاریکاتورِ سنگ‌دلانه و منزجرکننده‌ای از کمالی که در ایده‌ی اولیه وجود داشته- بله، متوجه باشید: ناقص، و درنتیجه گروتسک است. 

ولی با همه‌ی این‌ها باز هم مال شماست، فرزند شماست، خودِ شماست، و شما دوستش دارید و نوازشش می‌کنید و مایع مغزی‌- نخاعیِ روی چانه‌ی شل‌ووِلش را با آستینِ تنها پیراهن تمیزی که برایتان مانده پاک می‌کنید (فقط یک پیراهن تمیز برایتان مانده چون سه‌هفته است که لباس نَشسته‌اید چون به‌نظر می‌رسد که این فصل یا شخصیت دارد بالاخره بین درآمدن و در‌نیامدن و جواب دادن و جواب ندادن، قیقاج می‌رود و می‌ترسید سر چیز دیگری جز آن وقت بگذارید، چون اگر یک لحظه هم نگاه‌تان را برگردانید، گمش می‌کنید و تمام وجود کودک را به سرنوشتِ شومِ مهیب‌ماندنِ ابدی محکوم خواهید کرد). 

و اما همین است که شما عاشق این کودک آسیب‌دیده‌اید و دل‌تان برایش می‌سوزد و نگرانش می‌شوید؛ اما ازش متنفر هم هستید. متنفرید چون کج‌وکوله است، منزجرکننده است، چون حین زاییده شدنش از ذهن به کاغذ، اتفاقی گروتسک برایش افتاده؛ ازش متنفرید زیرا کج‌وکولگی‌اش کج‌وکولگی خودِ شماست (چون اگر شما داستان‌نویس بهتری بودید کودک‌تان هم لابد شکل یکی از همان بچه‌های توی کاتالوگ‌های تبلیغ لباس کودک می‌شد، بی‌نقص و صورتی و از لحاظ مغزی‌نخاعی هم خودکفا می‌بود) و هر نفسِ مهیبِ بی‌اختیاری که می‌کشد ادعانامه‌ای است علیه شما در همه‌ی سطوح، و با خاک یکسان‌تان می‌کند…

 به همین دلیل هم دوست دارید بمیرد، حتی زمانی که سراپا شیفته‌اش هستید و تمیزش می‌کنید و نوازشش می‌کنید و گاهی حتی وقتی که به‌نظر می‌رسد گروتسک بودنش راه نفس خودش را هم بسته و ممکن است بالاخره بمیرد، عملیات احیای قلبی‌-ریوی را رویش اجرا می‌کنید.

همه‌ی قضیه به‌شدت به‌هم‌ریخته و ناراحت‌کننده است، ولی هم‌زمان مهرآمیز و تاثربرانگیز و شرافت‌مندانه و باحال هم هست -یک نوع رابطه‌ی اصیل است- و کودک آسیب‌دیده‌تان، حتی در اوج لحظات مهیب بودنش، به‌شکلی بخش‌هایی از وجودتان را که گمان می‌کنید بهترین بخش‌هایش باشند، لمس می‌کند و بیدار می‌کند: بخش‌های مادرانه‌تان را، تاریک‌ترین‌هایش را. کودک‌تان را خیلی زیاد دوست دارید. و می‌خواهید وقتی که بالاخره وقتش شد و کودک آسیب‌دیده‌تان رفت و با دنیا رو‌به‌رو شد، دیگران هم دوستش داشته باشند.


منبع: مجله داستان همشهری مهر93


نظرات()   
   
BHW
یکشنبه 27 فروردین 1396 07:22 ب.ظ
A person essentially assist to make critically articles I'd state.
That is the very first time I frequented your web page and to this point?

I surprised with the analysis you made to create this particular publish extraordinary.
Excellent job!
manicure
شنبه 19 فروردین 1396 12:56 ب.ظ
Hi! This post could not be written any better!
Reading through this post reminds me of my good old
room mate! He always kept chatting about this.
I will forward this page to him. Fairly certain he will have a good
read. Thanks for sharing!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
آخرین پست ها