چهارشنبه 28 فروردین 1392  12:49 ق.ظ
نوع مطلب: (فرقه ،اسلام ،) توسط: جلال موسیر لهستانی



اصطلاح اهل کتاب، سی و یک بار در قرآن کریم آمده و در بسیاری از آن موارد در مقابل «مشرکان» ذکر شده است، و این خود نشانه مغایرت مفهوم آن دو است.
قرآن در موارد بسیاری، احکام آن دو گروه را از هم تفکیک کرده است. مقصود از «اهل کتاب» پیروان دیگر ادیان آسمانی هستند که پیامبر و کتاب آسمانی ندارند.



فقهای اسلامی علاوه بر اهل کتاب، ادیان دیگری را به عنوان «من له شبهة کتاب» مطرح کرده اند؛ یعنی ادیانی که هر چند در آسمانی بودن آن ها و بعثت پیامبری الهی و ارسال کتابی آسمانی برای آن ها تردید وجود دارد، چون پیروان آن ادیان ادعای آسمانی بودن دینشان را دارند، محتمل است که واقعا اهل کتاب باشند، بنابراین، آنان نیز دارای حکم اهل کتاب خواهند بود.

در جهان، علاوه بر اسلام، فقط دو دین آسمانی وجود دارد که به طور مسلم و به اتفاق آرای علمای اسلامی اهل کتاب اند: «یهود» و «مسیحیت».
قرآن کریم به اهل کتاب بودن پیروان این دو دین اشاره کرده، می فرماید: «ان تقولوا انما انزل الکتاب علی طائفتین من قبلنا و ان کنا عن دراستهم لغافلین»؛ تا مبادا بگویید: کتاب آسمانی فقط بر دو طایفه پیش از ما نازل شد و همانا ما از آموختن آنها غافل بودیم. (انعام آیه 156) گفتنی است که نباید هم چون برخی، این آیه را دلیلی بر اهل کتاب نبودن بقیه ادیان عالم گرفت؛

زیرا اولا، این آیه متعرض ادیان دیگر نشده و از حکم درباره آن ها ساکت است و سکوت را نمی توان دلیل بر نظری خاص دانست. ثانیا، چنان که شیخ طوسی در تفسیر «التبیان» فرموده است، ذکر این دو دین در آیه شریفه، به علت شهرت و وضوح کتابی بودن آن ها است، نه به انگیزه انحصار. ثالثا، همان طور که رشید رضا در تفسیر «المنار» نقل می کند، قرآن کریم به دلیل این که این دو دین به عربستان و مسلمانان نزدیک تر و مورد حاجت و نظر بیش تر بوده اند، مطرح فرموده است. (التبیان، ج 4، ص 350) اما از گروه دوم که مشابه و در حکم اهل کتاب اند، دو مورد بیش تر مورد نظر فقیهان و مفسران قرار گرفته است: 1- مجوس(لینک) 2- صابئین.
(لینک)


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 28 فروردین 1392
نظرات()   
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات